Pasja rysowania – rozmowa z uczniem klasy III

Utworzono dnia 26.01.2026

Nie każdy uczeń potrafi od razu opowiadać o swoich emocjach czy zainteresowaniach. Czasem łatwiej jest je… narysować. Adaś, uczeń klasy III, od najmłodszych lat rozwija swoją pasję do rysowania, która stała się dla niego ważnym sposobem wyrażania siebie i spędzania wolnego czasu.Uczeń rysuje od bardzo dawna, jak sam mówi, odkąd miał 3–4 lata. Dziś tworzenie rysunków to jedna z jego ulubionych aktywności, obok układania puzzli oraz grania w gry komputerowe. Najchętniej rysuje w domu, przy własnym biurku, w ciszy i spokoju, często przy muzyce słuchanej przez słuchawki. To właśnie tam czuje się najlepiej i może w pełni skupić się na swojej pracy. W swoich rysunkach nie ogranicza się do jednego tematu. Inspiracje czerpie z własnych pomysłów, filmów oraz mediów społecznościowych. Obecnie rysuje postacie z serialu, ale jak podkreśla lubi różnorodność i nie ma jednej ulubionej postaci. Najczęściej sięga po czarny cienkopis, którym wykonuje szkic, a następnie po markery do kolorowania. Jego ulubionym kolorem jest zielony, choć jak zaznacza nie oznacza to, że wszystkie rysunki są w tym kolorze. Proces tworzenia jest dla Adama bardzo przemyślany. Rysunek zawsze zaczyna od szkicu, następnie rysuje nogi, tułów, ręce, a na końcu głowę. Jeśli praca nie wyjdzie tak, jak planował, nie zniechęca się po prostu odwraca kartkę i zaczyna od nowa. Potrafi rysować bez przerwy co najmniej dwie godziny, a czasem nawet dłużej. W ciągu jednego roku potrafi stworzyć kilka tysięcy rysunków po kilka dziennie.   Uczeń nie zawsze decyduje się pokazywać swoje prace innym. Jak sam mówi, woli zachować je dla siebie, choć zdarza się, że słyszy pochwały i reakcje typu „WOW”, które sprawiają mu przyjemność. Rysowanie daje mu poczucie relaksu i spokoju, nawet jeśli nie zawsze pomaga mu się wyciszyć czy skoncentrować. Zapytany o przyszłość, Adam nie wyklucza, że rysowanie mogłoby stać się kiedyś jego zawodem, choć na razie traktuje je przede wszystkim jako pasję. Lubi czytać komiksy i kiedyś próbował stworzyć własny. Dziś mówi o tym z dystansem, ale z pewną ciekawością. Na zakończenie rozmowy uczeń podzielił się prostą, ale bardzo ważną radą dla innych dzieci: „Jeśli myślisz, że narysowałeś coś ładnie, to nie ma się czego wstydzić.” Rozmowa z Adamem pokazuje, jak ważne jest dostrzeganie i wspieranie indywidualnych zainteresowań uczniów, szczególnie tych, którzy świat odbierają w nieco inny sposób. Dla Adama rysowanie to nie tylko hobby to przestrzeń, w której może być sobą.